Verschil in luchtkwaliteit meenemen
De eurofractie richt zich in het debat vooral op drie belangrijke punten. In de eerste plaats flexibiliteit; De normen moeten rekening houden met de verschillen tussen lidstaten. Nu stelt de EU normen voor luchtkwaliteit die in bepaalde lidstaten nauwelijks haalbaar zijn. In Nederland bijvoorbeeld is het zeker in de stedelijke gebieden nauwelijks mogelijk om die normen op tijd te halen. Flexibiliteit in de uitvoering is dus belangrijk. Lidstaten kunnen daarbij om uitstel vragen voor het behalen van de grenswaarden.

Wat is haalbaar?
In de tweede plaats is de grenswaarde zelf van belang. Vooral die van PM 2.5, de gevaarlijkste variant van fijnstof. De Milieuraad en de Europese Commissie pleiten voor een grenswaarde van 25 microgram/m3. Ook Hans Blokland, vice-voorzitter van de milieucommissie, pleit voor die waarde. Uit een studie van het Milieu- en Natuurplanbureau, die binnenkort verschijnt, blijkt dat dit het maximaal haalbare is voor Nederland. Een meerderheid van het Europees Parlement streeft echter naar 20 microgram/m3. Daarover zullen we dus nog moeten onderhandelen.

De bron van vervuiling aanpakken
In de derde plaats pleit Hans Blokland sterk voor maatregelen gericht op de bron van vervuiling. Dit is de meest effectieve manier om de luchtkwaliteit te verbeteren. Ten slotte is het van groot belang de zogenoemde pakketbenadering te kiezen in de onderhandelingen. Dat betekent dat we slechts gaan voor een akkoord waarin zowel de grenswaarden als de flexibiliteit alsook de bronwaarden als één pakket wordt behandeld.

Deze maand is het verslag in de milieucommissie van het Europees Parlement in tweede lezing goedgekeurd. Nu is de Milieuraad aan zet. Die zal binnen afzienbare tijd een reactie geven.