Voorzitter,

Dit Huis debatteert niet voor het eerst over de toekomst van Europa. De bijdrage van de Europese Commissie aan de Europese Raad van juni 2006, waarover wij deze ochtend praten, biedt helaas weinig analyse.

Ik maak één opmerking en doe drie aanbevelingen. Het verlies van soevereiniteit was één van de belangrijkste redenen van het Nederlandse ‘nee’. De Commissaris is daarvan op de hoogte, gezien haar eigen rapportage. Het is onbegrijpelijk dat de Commissie vervolgens probeert de competenties van de EU op het gebied van vrijheid, veiligheid en recht via de achterdeur uit te breiden.

Ik steun de verlenging van de reflectieperiode onder de voorwaarde dat er inhoudelijk gereflecteerd wordt over Europa’s toekomst. De tekst van de grondwet moet worden losgelaten en een herschikking van de bestaande verdragen moet leiden tot een handzaam institutioneel kader. Dit kader, noem het een basisverdrag, moet concreet beleid verkiezen boven de oprichting van nieuwe instituties, zoals een EU-minister van Buitenlandse Zaken. Met deze koers schiet de burger uiteindelijk meer op dan met de nietszeggende handtekening van zijn premier.