Belder (IND/DEM), namens de fractie.
Dank u wel mijnheer de Voorzitter, 
De capriolen van Castro zijn onnavolgbaar, letterlijk en figuurlijk, politiek, sociaal-economisch en cultureel. El líder weet niet van wijken. Zijn wil is wet. Vooral de oppositie heeft daar weet van. Het siert de Europese Unie dat ze onafhankelijke Cubaanse geesten wenst te erkennen en te steunen. Dit beleid staat vandaag echter onder interne druk. Naar verluidt wil met name de Spaanse regering Cubaanse dissidenten voortaan in de kou laten staan en Madrid zoekt daartoe bondgenoten onder de overige lidstaten. Deze treurige ontwikkeling was voor de christelijke vakbondsleider in mijn land, Doekle Terpstra, een aanleiding om begin deze week een brief te sturen aan het Nederlands voorzitterschap. Dit schrijven roept de Europese Unie op geen concessie te doen aan Castro's dictatuur in ruil voor handelsvoordelen. Van harte schaar ik mij achter deze oproep.

Tegelijk vraag ik mij richting Raad en Commissie af: bestaat er enige coördinatie tussen het mensenrechtenbeleid van de Europese Unie en dat van de Verenigde Staten inzake Castro's Cuba? En zo ja, hoe denken zij dat te versterken ?

Tot slot nog een verzoek richting Commissie. Graag zie ik als lid van dit huis een alomvattende evaluatie van de situatie op Cuba, inclusief toekomstscenario's van uw zijde tegemoet. Met een officiële delegatie in Havana moet dat haalbaar zijn.

Mijnheer de Voorzitter, graag sluit ik af met de oproep van Oswaldo José Payá Sardiñas en dankzij collega Ribeiro e Castro heb ik zojuist de brief gelezen die gericht is aan de Voorzitter van dit huis; deze komt erop neer dat alle regeringen, regionale en internationale associaties, respectievelijk instellingen, allereerst amnestie moeten eisen voor de politieke gevangenen indien zij werkelijk normale betrekkingen met Cuba wensen aan te gaan. Er mag vooral geen relatie worden aangegaan die samengaat met de schending van de rechten van alle Cubanen.