In dit verslag is het streven naar gelijkheid tussen mannen en vrouwen zo sterk overtrokken, dat je zou denken dat de Europese Unie in elkaar stort als dit doel niet met alle middelen wordt nagestreefd.
__________________________________________________________________________

Daarom een nuchtere correctie. Het moet gaan om een gelijkwaardigheid van de beide geslachten. Daarvan ben ik ronduit voorstander. Maar uit deze resolutie spreekt een ideologie die de éne afkeurenswaardige vorm van onderdrukking krampachtig wil bestrijden door een ándere ongewenste vorm van dictatuur (of groepsdenken) in te voeren. Want uiteindelijk waardeert de gelijkheidsideologie de vrouw niet als vrouw. Ze doet haar geen recht. Integendeel, de vrouw moet gelijk worden aan de man. "Men zal haar dwingen gelijk te zijn." Waar hebben die woorden eerder geklonken?

Duidelijk moet zijn dat ik tegen elke onwaardige behandeling van de vrouw ben. Om het gesignaleerde probleem uit de maatschappij te bannen, moet je niet uitgaan van een conflictmodel tussen de beide geslachten, maar volgens een harmoniemodel te werk gaan. Zo heeft God de Schepper het bedoeld toen Hij de mens schiep, mannelijk en vrouwelijk. Als een twee-eenheid, die elkaar aanvullen, complementeren. Helaas zijn de harmonieuze verhoudingen grondig verstoord, omdat de mens God en Zijn gezag niet erkent, maar zélf autonoom, heer en meester wil zijn. Helaas is voor deze oer-waarheid in de gelijkheidsideologie geen plaats. En daardoor stijgt zij niet uit boven het jaloezie-bevorderende conflictmodel, waarin het gaat om de verdeling van de macht en het geld. Iedereen gelijk, alsof daardoor vrouwen en mannen gelukkiger worden.

De resolutie treedt het subsidiariteitsbeginsel met voeten. Er worden studies en verslagen van de Europese Commissie gevraagd die enorm veel inspanning vergen, óók van de lidstaten, om een ideologische en uiteindelijk inhumane doelstelling te bereiken. Volgens ons mag met meer recht en reden aandacht gevraagd worden voor de positie van gezinnen en de mate gezinsvriendelijkheid van overheidsbeleid en begrotingsbeleid in de EU. De individualistische geest die dit verslag ademt, heeft immers zeer negatieve gevolgen voor de toekomst van onze samenlevingen.

Rijk van Dam