Belder geeft aan dat Raad en Commissie een stevig debat moeten aangaan over de inzet van het sanctiebeleid. Immers, als een helder kader ontbreekt, is het moeilijk effectief sancties op te leggen. Hij vraagt zich af of eensgezinde sancties mogelijk zijn, gezien de diversiteit tussen lidstaten binnen de Unie. Eensgezind optreden richting Cuba zal bijvoorbeeld al lastig worden. In dit licht valt de mogelijkheid tot herwaardering van het sanctiebeleid, waarvoor de rapporteur pleit, te betwijfelen. Is het sanctiebeleid wel zo’n passend middel?

Kortom, om de situatie in partnerlanden van de Unie te verbeteren op het gebied van veiligheid en mensenrechten, is het van belang na te denken over het juiste instrument. Kunnen bijvoorbeeld ernstige schendingen van godsdienstvrijheid in China en India aanleiding geven tot werkelijk formeel optreden door de EU? Herbezinning op het Europese optreden in dit soort gevallen is op het moment meer aan de orde dan (voorbarige) herwaardering van het sanctiebeleid.